Neutrala edo objektiboa?

          

     Nahiz eta askotan bi kontzeptu hauek (neutrala eta objektiboa) nahasten ditugun, ez dute esanahi bera. Jarraian desberdintasunak azaltzen saiatuko naiz:

   Jarrera neutrala izateak, kontrako bi jarrera edo iritzi izan daitezkeen kasuetan, zerbaiten alde edo kontra egin gabe erdian mantentzea esan nahi du.  

      Jarrera objektiboa izateak aldiz, zerbaiti buruz dauden ikuspegi guztiak adieraztea esan nahi du, hau da, gauzak diren bezala adieraztea, iritzirik eta aurreiritzirik gabe.  

    Gure arloan oinarrituz, esan dezakegu bai hezkuntzan eta bai irakaskuntzan ezinezkoa dela neutrala izatea. Izan ere, pertsonak garen momentutik baditugu bakoitzak ideia, jarrera eta pentsaera desberdin batzuk eta nahiz eta batzuetan inkontzienteki egin, bakoitzaren jarreran ideia horiek islatuta geratzen dira. Are gehiago, irakaskuntzan jarrera neutrala izateak ez dut uste eragin onik izango duen ikasleengan, izan ere, ikasleak kritikoak izatera bultzatu behar ditugula uste dut.  

El circo de la mariposa

"Mientras más grande sea la lucha, más grande será el triunfo"

definizioak osatuz eta argituz...

          Haur Hezkuntzako gradua egiten ari garen heinean, hitz batzuk behin eta berriro agertzen ari dira.  Askotan errepikatzen diren hitz horietako batzuk kultura hezkuntza eta gizarteratzea dira.

Kultura: gizakiak, gizartearen partaide den aldetik bereganatzen eta ikasten dituen ezagutzek, sinesmenek, legeek eta bestelako ahalmen guztiek osatzen duten errealitatea da. Gizartearen arabera kultura egonkorra edo aldakorra izan daiteke, izan ere, gizarte batzuetan estabilitatea (3. munduan esate baterako) da nagusi eta beste batzuetan aldakuntza (herrialde garatuetan adibidez).

Gizarteratzea: gizarteko kide egiten gaituen prozesuari deitzen zaio. Norbanakoak, gizarteratu ahala gizarteko kultura barneratu eta era berean sozializazio prozesua gauzatzen du.

Hezkuntza:  gizabanako bakoitzak, jaiotzatik hil arte, irakaskuntza eta ikaskuntzaren bitartez jasotzen duen ikaskuntza dugu. Hezkuntzaren bidez, pertsona bakoitzak sozializatzeko prozesua aurrera eramaten du, jokabide, jarrera, sentimendu eta balio desberdinak bereganatuz eta osatuz.

Hezkuntzan, gizarteak eragin handia dauka. Hain eragin handia daukan non gizartearen arabera (kultura, politika, ideologia) hezkuntza desberdina den.

Era berean, hezkuntzak, pertsona bakoitzaren garapena eta etorkizuna kondizionatzen ditu.

Bestalde, argi utzi nahi dut hezkuntzaz hitz egiten dugunean ez dugula eskolaz bakarrik hitz egiten, izan ere, aurreko batean aipatu nuen bezala hezkuntza eremuak hiru izan daitezke: formala, ez formala eta formarik gabea.

Etorkizunari begira...zein hezkuntza eremu?

         Etorkizunean pentsatzea zaila egiten zait, normalean orainaldian pentsatzen dut. Horregatik,  -etorkizunean zein hezkuntza eremuan ibiliko naizen-  galderari  erantzutea kosta egiten zait.

   Galdera irakurtzean burura etortzen zaidan lehenengo irudia eskola batena da, hau da, hezkuntza formalarena. Izan ere, betidanik magisteritza ikastea, eskola bateko irakaslearekin lotu izan dut. Hala ere, haur hezkuntzako gradua egin  ahala, eskola bateko irakasle izatea baino bide gehiago daudela aztertzen ari naiz, hau da, hezkuntza formalean lan egiteaz gain, badaudela beste hezkuntza eremu desberdin, interesgarri eta nola ez elkarren artean osagarriak diren batzuk (hezkuntza ez- formala eta informala).

    Beraz, hasiera batean, eskola batean aritzea gustatuko litzaidake, ikasten ari naizena praktikan jartzeko eta nire ideiak aurrera eramaten saiatzeko. Izan ere, ez nago ados gaur egungo hezkuntza- sistemarekin eta nahiz eta zaila izango den, nire ideiak aurrera eramanez, eraldatzen saiatuko naiz.  

     Bestalde,  argi daukat ez naizela hezkuntza formalera mugatuko, beste hezkuntza eremuetara zabalduko naiz, izan ere, nire helburua hezkuntza eremu guztietan barneratzea da, guztiak aztertu, arakatu eta esperientzia desberdinak bizitzeko. Betidanik gustatu izan zait gauza berriak probatu eta aztertzea eta horregatik, prest nago esperientzia desberdinak izan eta hezkuntza eremu desberdinetan murgiltzeko…

Amestea librea da, askatasun osoz egitekoa.

                Besteen hausnarketa zirraragarriek, pentsaraztea eragiten didate, edo beste modu batean esanda, besteen hausnarketa batzuek, hausnarketa pertsonalera eramaten naute.  Hala ere, nahiz eta nire buruan hausnarketa sakonak egiten ditudan, orain arte ez naiz idaztera ausartu, edo ez behintzat beste edonork irakurriko duen lekuan.  Baina gaur, besteetan ez bezala, buruan ditudan pentsamendu batzuk idazten atrebituko naiz.

                Guztiok ditugu  ideia, pentsamendu edo amets desberdin batzuk buruan eta guztiok ondo dakigu (edo hori sinestarazi digute) bakoitzaren ideia horiek gizarte mugatu honetan aurrera eramatea oso zaila edo ezinezkoa dela. Hori horrela, ametsetan behintzat ez naiz hezkuntza eraldatzera edo hezkuntzaren inguruan deliratzera mugatuko.

                Baliteke pentsatzea, amestearekin ez dugula mundua eraldatuko, baina amestu gabe ere ezer gutxi lortuko dugula ziur nago. Mundua eraldatzen hasteko(gure kasuan hezkuntza), ideia, amets eta helburu batzuk izatea ezinbestekoa da, eta horiei buruz hausnartu ondoren, horiengatik borrokatzea.  

                Hasteko… galdera bat: hezkuntza ez al da oinarrizko giza eskubidea? Has gaitezen orduan munduko pertsona guztiek hezkuntza eskubidea izan dezaten borrokatzen, gizartean (eta hezkuntzan noski) ematen diren diskriminazioen aurka egiten, kulturarteko eta berdintasunezko gizartea (eta hezkuntza) sortuz.

Bestalde, hezkuntzak, pertsona pasiboak izatera bultzatu ordez, ez al luke pertsona libreak eta kritikoak izatera bultzatu beharko? Gizakiak, zerbaiti buruzko alde eta kontrako argudioak emateko gai izan behar du, arrazoitzeko eta defendatzeko ahalmena eskuratuz.

                Horrez gain, gizartea, etengabe aldatzen ari da (kultura desberdineko pertsonen  arteko bizikidetza, familia egituraketa anitzak…) eta hezkuntza aldaketa horietara egokitu behar da, azken finean, gizakiak, gizartean bizi beharko du eta horretarako baliabide desberdin batzuk garatzen joan beharko da.

                Beraz, nahiz eta gizarteak hezkuntza eraldatzea eta askatasunez jokatzea eragozten duen, ez dut aukera galduko eta hezkuntza eraldatzen hasiko naiz, askatasunezko ametsetan murgilduz...

Eduardo Galeano- El derecho al delirio

Hasierako proba...

       Astebete pasa da bigarren lauhilekoa hasi denetik. Nik, ikasgai, irakasle eta ordutegi berrietara egokitzeko denbora gutxi izan dudan arren, badirudi  irakasleek denbora nahiko izan dutela egoera “berrira” egokitzeko, eta ziztu bizian hasi gara lanean, klase orduetan nahiz klase orduetatik kanpo.  

    “Didaktika Orokorra” ikasgaian lehenengo eginkizuna, blog-a irekitzea izan da, graduko lau urteetan zehar hausnarketa pertsonalak hemen idazteko helburuarekin. Hasieran, ziur nago zaila egingo zaidala irakaskuntzarekiko pentsamenduak blog-ean azaleratzea, izan ere, hau berria da niretzat. Hala ere, graduaren bukaerara iritsi baino lehen, blog-a gustura erabiliko dudanaren itxaropen txikia badut, positiboki pentsatuko dut!

       Didaktika Orokorraz gain, bigarren lauhileko honetan landuko ditugun  irakasgai berriak "Garapen Psikomotorra" (soinketa antzeko zerbait), "Musika- adierazpena" eta "Plastika edo Artea" izango dira.

Bai, bai, jarraitu pentsatzen haur hezkuntzako gradua egiten ari garenok ez garela arkitektura, erizaintza edo psikologiako gradua egiten ari diren ikasleak bezain langileak edo saiatuak. Gaur egun badago, guk ikasten dugun guztia haiek aspalditik badakitela eta gure ikasgaiak ergelkeria galantak direla pentsatzen duen jendea.

       Hala ere, nik gauza bat argi daukat, nire buruarekin erronka  bat daukadala (suposatzen dut beste edonork bezala) eta erronka hori lortzeko ahaleginak egingo ditudala, nire ideiak defendatuz eta garatuz...